دوستانه و خيرخواهانه آنها را مخاطب ساخته ، چنين گفت : « اى قوم من ! امروز حكومت در اين سرزمين پهناور مصر به دست شما است ، و از هر نظر غالب و پيروزيد ، اين نعمتهاى فراوان را كفران نكنيد ، اگر عذاب الهى به سراغ ما آيد چه كسى ما را يارى خواهد كرد » ؟ ! ( * ( يا قَوْمِ لَكُمُ الْمُلْكُ الْيَوْمَ ظاهِرِينَ فِي الأَرْضِ فَمَنْ يَنْصُرُنا مِنْ بَأْسِ اللَّه إِنْ جاءَنا ) * ) . اين احتمال نيز وجود دارد كه منظور وى اين بوده : شما امروز همه گونه قدرت در دست داريد و هر تصميمى بخواهيد در باره موسى ع مىگيريد ، ولى مغرور اين قدرت نشويد ، و پيامدهاى احتمالى آن را فراموش نكنيد . اين سخنان ظاهرا در « اطرافيان فرعون » بىاثر نبود ، آنها را ملايم ساخت ، و از خشمشان فرو كاست . ولى فرعون در اينجا سكوت را براى خود جايز نديد كلام او را قطع كرده چنين گفت : « مطلب همان است كه گفتم » من جز آنچه را كه معتقدم به شما دستور نمىدهم به آن معتقدم كه موسى حتما بايد كشته شود و راهى غير از اين نيست « ! ( * ( قالَ فِرْعَوْنُ ما أُرِيكُمْ إِلَّا ما أَرى ) * ) . « و بدانيد من شما را جز به طريق حق و پيروزى دعوت نمىكنم » ! ( * ( وَما أَهْدِيكُمْ إِلَّا سَبِيلَ الرَّشادِ ) * ) . و چنين است حال همه جباران و طاغوتها در طول تاريخ ، و در گذشته و امروز كه هميشه راى صواب را راى خود مىپندارند و به احدى اجازه اظهار نظر در برابر راى خود نمىدهند ، آنها به پندارشان عقل كل هستند ، و ديگران مطلقا عقل و دانشى ندارند ! و اين نهايت جهل و حماقت است .